Çalışan Bir Anne Olarak Evi ve İşi Nasıl Dengede Tutarım?

Çalışan Annenin Mutluluk Reçetesi

Çalışan Annenin Mutluluk Reçetesi

Çalışan anne olmak üzerine hiç Google'da arama yaptınız mı? Sizce olumlu mu, olumsuz mu? Neler var, neler! Ben hikayemi yazdım,gelin biraz konuşalım.

İşte Google'da "çalışan anne" diye arattığımızda karşılaşacaklarınız: çalışan annenin suçluluk duygusu, vicdanları azaba boğan halleri, çalışan annenin yaşamındaki 10 büyük zorluk, çalışan annenin sorunları, zorlukları, sorunları, zorlukları… Hah bir de arada neyse ki var olan çalışan annenin çocuklarında gelişen özgüvene ilişkin motive edici içerikler falan…

Aile, iş, çocuk

17 yaşımdan bu yana çalışıyorum ben. Okudum, çalıştım, çalıştım hep okudum. Evlendim, çalışıyordum, Doğum yaptım paşa paşa 2 ay sonra işe. Sonra girişimci olayım dedim, yine işe. Ama hep en önde ailem, hep en önde çocuğum demekten de çekinmeden. Bazıları anladı, bazıları 'akşam iş yemekleri, networking buluşmaları, yeri gelince sonu gelmeyen çalışma saatleri' dedi. Umurumda mı? Elbette ben de isterim her akşam fonda kek kokusu ama bazen kek kokusu, bazen de yemeksepeti.com…

Amacım ne, derdim ne?

Çalışmak, üretmek, oğlumun yanında güçlü bir anne olmak çok önemli benim için. Bu arada en büyük destekçim olan eşim de ben de öyle proje çocuk peşinde değiliz. İstiyoruz ki hayallerinin peşinden gitsin oğlumuz. Onun için rol model olabilmekse derdim, o zaman ben de hayallerimin peşinden gitmenin yolunu bulmalıyım. Bilmem anlatabildim mi?

Neden BinYaprak?

Neden BinYaprak'tayım sorusunun cevabı da buralarda gizli aslında. Birbirimizle hikayelerimizi paylaşmamız, keşfedileni yeniden keşfetmek için kafa yormak yerine tecrübelerimizi paylaşmamız, hem hayallerimizin peşinden koşup hem de en kıymetlilerimizle mutlu olmamız kadar güzel bir şeyin peşinde BinYaprak da ondan.

'Siz ne yapıyorsunuz orada' diyenlere de cevabım bu aslında. Biz hem çalışıyoruz, hem üretiyoruz, hem seviyor, hem seviliyoruz. Ve tüm bunları tek başımıza değil de birbirimize destek olup tecrübelerimizi paylaşarak yapıyoruz. Hiç dolmayan hafızayız anlayacağınız! 

Kolay mı, değil elbette… Bir kere sana ihtiyacımız var. Deneyimine, destek vermene, bu kocaman hafıza için senin de yanımızda olmana. Ben hikayemi yazdım, daha da yazacaklarım var. Senin de var biliyorum. Bir de bildiklerini ben de bilmek istiyorum. Haydi yaz, anlat, hikayeni paylaş bizimle! Çünkü yolumuz açık!

Üniversite Sürecinde Doğru Mesleği Nasıl Seçerim?
Anne, Baba Biz Erasmus’a Gidiyoruz