Şehir Dışında Üniversite Okumayı Neler Kolaylaştırır?

Karaman’dan İstanbul’a Üniversite Yolculuğu

nadide-sema-ozsayan-sehir-disinda-universite-1

Üniversiteyi kazanma, yeni bir şehre alışma ve bölüm değişikliği... İşte makine mühendisliği okumak istemeyen bir öğrencinin kendini buluş hikayesi!

Üniversite macerama Piri Reis Üniversitesi'nde tam burslu Makine Mühendisliği kazanmam ile başladım. Karaman'da doğup büyümüştüm ve İstanbul'da üniversite kazanmamın sevincini her ne kadar yaşıyor olsam da, bu haber bir yandan korkular ve endişeleri de beraberinde getiriyordu. Karaman küçük, herkesi tanıdığım bir yer. İstanbul ise kocaman, karmaşalarla dolu bir şehir olarak gözüküyordu gözümde. Üniversiteyi ve kalacak yerleri araştırmaya başladığımda fark ettim ki okulumun civarında herhangi bir yurt yoktu. Okulum Tuzla'daydı ve en yakın öğrenci yurtları Kadıköy civarında. Günlük ulaşım yaklaşık 1,5 saat sürecekti. Biraz daha araştırdıktan sonra başka bir üniversitenin öğrenci yurdunda kalmaya karar verdim.

Başka bir şehirde sevmediğin bir bölümde okumak

Şehir dışında yeni bir okula alışma, hazırlık ile yeni bir dile başlama, yeni arkadaşlıklar edinmeye çalışma, aileyi özleme, yeni yemek kültürüne, trafiğe ve birçok değişikliğe ayak uydurmaya çalışmak insanı zorlasa da her yeniliğe iyilik ile yaklaşmak, hep pozitif düşünmek ve kötü şeyler içinde iyiyi görmek insanın tüm yeniliklere alışmasını kolaylaştırıyor. 

Hazırlık senesinin ikinci dönemi yeni arkadaşlarıma alıştım ve iki arkadaşım ile birlikte eve çıkma kararı aldık. Görev paylaşımı, herkesin sorumluluklarını bilmesi ile aslında arkadaşların ile bir evi paylaşmak inanılmaz keyifli. Unutulmaması gereken bir şey daha var o da ev hayatında kendi sınırlarını bilmek, arkadaşların ve derslerin arasında zaman ayarlamasını iyi yapabilmektir. Hazırlık bitmeye yakın ben okulun Mühendislik Fakültesinin diğer üniversitelere göre eksik noktalarını düşünmeye başladım. Aslında lise boyunca endüstri mühendisliği isterken kendimi makine mühendisliğinde bulmuştum. Eksik noktalara odaklandıkça, okuduğum bölüme olan ilgim gittikçe azaldı. Yaz ayı boyunca babamın makine mühendisi olan bir arkadaşının yanında çalıştım. Bu benim için iyi bir tecrübe olsa da ileride makine mühendisi olmak istemediğimi iyice anladım. Bu düşüncelerimin artarak devam etmesi ile yakın bir üniversitede endüstri mühendisliğine geçmeye karar verdim. Ama kontenjan eksikliğinden dolayı geçiş yapamadım.

Hayaller, mutsuzluklardan büyükmüş

1. sınıfa başlamak üzereydim ve diğer üniversite geçiş tarihlerini kaçırmış, evimden ayrılmış, makine mühendisliği okumak istemeyen mutsuz bir öğrenci olarak İstanbul'a geri döndüm. Okulda birkaç ay derslerime girmeye devam ettim. Bölümden uzaklaştıkça, derslere girmemeye başladım. Sorumluluklarını aksatan sadece öğrenciliğin "eğlenme" kısmına yoğunlaşan bir öğrenci haline gelmiştim. 

1. sınıf sonrası birçok dersimi geçemediğimi gören ailem iyice mutsuz olduğumu fark etti ve eve döndüğüm zaman onlar da okul değiştirmemi istediler. Bu sırada zorunlu olan imalat stajım için bir gemi şirketinde staj yapmaya başladım ve Makine Mühendisliği dışında birçok mühendislik alanını yakından görme fırsatım oldu. Staj sonunda bu bölüme devam etmek istemediğimi daha da iyi anlamış oldum.

Sihirli değnek: kendi geleceğin için kaygı duyma hissi

Öğrencilik yaşamında eğlencenin sonunun olmadığını anlayıp, gelecek kaygısı ile büyük bir adım attım!

Bir sonraki sene Bahçeşehir Üniversitesi %25 burslu Endüstri Mühendisliğine geçiş yaptım. Artık derslerimi seviyor, her derste bulunuyor, her sabah şikâyet etmeden uyanıyordum. Okulda kulüplerde bulunuyor, kendi okulum ve diğer okullarda olan etkinliklere gidiyor mesafeleri sorun etmiyordum. Tüm bunların pozitif yansıması ile daha girişken bir öğrenci oldum ve birçok ekipte yer almaya başladım.

Değişim ile içimdeki gücü keşfettim. İki yıl geçti, çok zaman kaybederim diye düşünmeden mutsuz olduğum şeyleri yapmaktan vazgeçtim. Arkadaşlarım ve derslerim arasındaki zaman kavramını daha iyi ayarlamaya başladım. Zaman çok çabuk ilerliyor, hayatını değiştirmek, geleceğin için bahane üretmeden elinden geleni yapabilmek, sevdiğin bir bölümü okumak, aileye arkadaşlara verimli zaman ayırmak senin elinde. Ben iki sene sonra da olsa sihirli değneği elime almaktan korkmadım, sıra sende!

İşe Geri Dönmek İstiyorum ama Ne Yapmalıyım?
Yeni Üniversite, Yeni Şehir, Yeni Hayat