Ablam Şebnem…

''İyi ki canım Ablam şefkatli, merhametli, vicdanlı ablam… Canımın içi yeğenim Aylin Kayra'nın biricik annesi. Onun ve canım anneciğimin anneler gününü tüm kalbimle kutluyorum."

Oylum Güleryüz

Değerli annelerimizden Şebnem Hanım’ın hikayesini anlatan kardeşi sevgili Oylum Güleryüz’e teşekkür ederiz.

Kadınların hikayelerini paylaşan, "Deneyim paylaşınca güzeldir." inancıyla çalışan BinYaprak ailesi olarak, 29 Ekim'de BinYaprak Hikaye Hasadı Hareketini başlattık. Cumhuriyetimizin 2. yüzyılına kadınların hikayelerini hediye etmek için çıktığımız Hikaye Hasadına, sevgili kız kardeşlerimizin hikayelerini yayınlayarak devam ediyoruz. Ülkemizin her köşesinde anlatacak çok şeyi olan güçlü ve başarılı kadınlarımız var; bu yazıda olduğu gibi, kız kardeşlerimizin hayat hikayelerini, deneyimlerini, bilgeliğini, ilhamını ve hayat enerjisini dijitale taşıyıp, sözleri ve yaşadıklarıyla bıraktığı izlerini binlerle paylaşmak istiyoruz. 

Ablam Şebnem…

Canım ablam. Benden 12 yaş büyük bana çokça zaman minik annelik yapmış canım ablam. Şimdi canımdan çok sevdiğim canım yeğenimin canım annesi. İnsan ne çok katmanlı, sevgi ne çok şey. İyi ki beni kardeş olarak istemişsin de bugünleri yaşıyoruz hep beraber. 15 yaşlarıma geldiğimde beraber gezip tozarken "Oylum (Çok muhtemelen Oyluş) doğduğun gibi bunları yapacağız sanmıştım" demişti. İnsan kardeş isterken o istediği haliyle hooooop diye karşısına çıkacak sanıyor herhalde. Bugün ikimiz de anneyiz ve deneyimliyoruz ki hiç de hop diye olmuyor, üstelik yürek hop hop ederken. 

Benim ablam kimdir biraz bahsedeyim… Kendisi doktor, üstelik iyi bir hekim; hasta takibi, iletişimi o biçim. Gerçekten, isterseniz bir yolunu bulun ve tanışın. Anılar çok zaman çok kıymetli hafıza kartlarına dönüşüyor. Gelin size biraz nasıl anılarımız var onlardan bahsedeyim. Aklıma hop diye gelen bir İngiltere'de bir patisserie'deyiz ablam kurabiyelerden birini çok beğenmiş ve gidip birkaç tane daha almamı söylüyor (E tabii kardeşlik böyle bir şey genelde giden siz oluyorsunuz, sonra sonra da buna gönüllü oluyorsunuz) gittim ve o kurabiyeleri parasız bir şekilde aldım. Hayır hayır, çalmadım canım iletişim dedim ya… Kasiyere ile konuşmaya dalmışım. O da bana bu şekilde vermeyi uygun gördü. Sonra yine Ingiltere'ye uçuşumuz var son anda kalacağımız evdeki kişinin toplantısı çıkınca evsiz kaldık. Benim baktığım evleri otelleri görün, bir de ablamınkileri… Tabii ki biz düşes olduğumuz için Kensington'da kaldık. Ablamla gemiyle Yunan Adalarına gidişimiz var ki ablam korkuyor ve ilk yardım eğitimi boyunca gülüyoruz; Mykonos, Santorini ve son Atina'da Akropolis'e çıkacağımız vakit ablam oraya kadar yürümek istemiyor bense tabii ki zorluyorum ve çıkıyoruz. Ben biraz zorlarım evet işe de yarar.

İş demişken bir dönem ablamla beraber çalıştık o mükemmeliyetçi, ben de 'hadi yapalım' hallerimle iyi işler çıkarttık. Güzeldi yani Güleryüz Kardeşler olmak. Formula1'in ilk Türkiye'deki yarışında tabii ki biz toz toprak o deneyimi yaşadık, toz toprak demişken Rock'n Coke festivaline gittiğimizde ablam konser alanına geldi ve ben burada kalmam buralarda otel var mı dedi. Ben kaldım, o gitti. Beyoğlu İstanbul Film Festivali kapsamında İyi Alman filmini de Atlas Sinemasında izledik. İzmir'de yaşayıp İstanbul'daki birçok festivale katılabilecek kadar enerjik, cesur ve keyifliydik.

Cesur demişken, bir yılbaşı zamanı ablamın artık İstanbul Salacak'ta yaşadığı dönem gece 11:00 gibi neden Taksim'e gitmiyoruz dedik. Kalktık, gittik. Korktuk, yapmasaydık iyiydi, yaptık. Başımıza bir şey gelmedi, şükür. Ablam ben lisedeyken Amerika'ya gitmişti, ailecek depresyona girmiştik, o yaşa kadar hiç ayrılmayan bize çok ağır gelmişti. Benim de askerliğim o sanki. Her gün farklı zaman dilimindeki ablamla konuşmak için ankesörlü telefonun oraya gider, konuşurduk. Burası başka bir dünya derdi ablam.

Ablam, annem, ben ve köpeğimiz bir Akdeniz turumuz var, bir de Bodrum maceramız. Akdeniz turumuzda Ay'a doğru gittiğimiz, Bodrum'da lıkır lıkır dans ettiğimiz o güzel günler. Kıbrıs'ta köpeğimiz Zeytin'e oje sürdüğümüz ve veterinerden zılgıt yediğimiz doğrudur. Bozcaada'da barın karşısında tuttuğumuz otelde sabaha kadar uyumakta zorlandığımız da doğrudur. Ve altın kızlar olarak Polente'de güneşi beraber batırdığımız da. Nice anılara gebe yaşamımız… İyi ki canım Ablam şefkatli, merhametli, vicdanlı ablam… insan ve anne. Canımın içi yeğenim Aylin Kayra'nın biricik annesi. Bizim için çok değerli. Onun ve canım anneciğimin anneler gününü tüm kalbimle kutluyorum.