Duvarlar Gerçektir, Ama Geçicidir: Kezban Taş

Kadınların hikayelerini paylaşan, "Deneyim paylaşınca güzeldir." inancıyla çalışan BinYaprak ailesi olarak, 29 Ekim'de BinYaprak Hikaye Hasadı Hareketini başlattık. Cumhuriyetimizin 2. yüzyılına kadınların hikayelerini hediye etmek için çıktığımız Hikaye Hasadına, sevgili kız kardeşlerimizin hikayelerini yayınlayarak devam ediyoruz. Ülkemizin her köşesinde anlatacak çok şeyi olan güçlü ve başarılı kadınlarımız var; bu yazıda olduğu gibi, kız kardeşlerimizin hayat hikayelerini, deneyimlerini, bilgeliğini, ilhamını ve hayat enerjisini dijitale taşıyıp, sözleri ve yaşadıklarıyla bıraktığı izlerini binlerle paylaşmak istiyoruz.  

Sinop'un Gerze ilçesinde büyüyen Kezban Taş'ın hikâyesi, küçük bir sahil kasabasından Almanya'da uluslararası bir liderliğe uzanan bir başarı öyküsü gibi görünebilir. Ancak onun hikâyesini farklı kılan şey, ulaştığı unvandan çok, o yola çıkabilmek için verdiği mücadele.

26 yaşındaki Kezban, çocukluğundan beri matematiğe ilgi duyduğunu anlatıyor. Sayılar, problemler ve çözüm yolları onu her zaman heyecanlandırdı. Bu ilgisini fark etmesinde öğretmenlerinin önemli bir etkisi oldu. Bir dönem öğretmen olmayı düşünse de, matematiği daha geniş alanlarda kullanabilmek için Endüstri Mühendisliği okumaya karar verdi ve Sakarya Üniversitesi'nin yolunu tuttu.

Ancak eğitim yolculuğu yalnızca sınavlar ve tercihlerden ibaret değildi.

Kezban, karşılaştığı tüm zorluklara ve engellere rağmen ortaokuldan birincilikle mezun olmayı başarmıştı. Annesi her zaman yanında durmuştu. Kendi eğitim hayatını sürdürememiş olmasına rağmen kızının eğitim alabilmesi için elinden gelen desteği verdi. Babası ise kadınların okumaması gerektiğine inanıyordu. Kezban, liseyi yüksek bir puanla kazandığında bile kaydının yapılmasını engellemeye çalıştığını anlatıyor.

"Belki de en büyük mücadeleyi dışarıda değil, kendi evimin içinde verdim," diyor.

Bugün geriye dönüp baktığında, o dönemde karşısına çıkan engellerin karakterini şekillendirdiğini düşünüyor. Çünkü bazen insanı ileri taşıyan şey yalnızca aldığı destek değil, aşmak zorunda kaldığı direnç de olabiliyor.

Üniversite mezuniyetinin ardından Almanya'ya taşınan Kezban, gençlik liderliği organizasyonu AIESEC'te çalışmaya başladı. Kısa süre içinde uluslararası ölçekte sorumluluklar üstlendi ve 2024 yılında AIESEC Almanya Başkanı seçildi. Böylece kuruluşun tarihinde bu göreve gelen ilk uluslararası başkan oldu.

Ancak onun için bu başarı, yalnızca kariyer basamaklarını tırmanmak anlamına gelmiyor.

Kezban'ın en sık hatırladığı sözlerden biri Mustafa Kemal Atatürk'ün şu cümlesi:

"Sizi kurtarmak için kahraman bekliyorsanız, ben size hiçbir şey öğretememişim."

Bu sözün ona kendi hayatında önemli bir ders verdiğini söylüyor: Kendi kahramanı olmak.

Geleceğe dair hayalleri de geçmişte verdiği mücadelenin izlerini taşıyor. Eğitim hakkı için savaşmak zorunda kaldığı için, bir gün Türkiye'de eğitim alanında çalışan güçlü bir sivil toplum kuruluşuna liderlik etmek istiyor. Özellikle eğitim yolunda engellerle karşılaşan kız çocukları için somut çözümler üretmeyi hedefliyor.

Bunun yanında daha büyük bir hedefi daha var: Bir gün Türkiye'nin yönetiminde sorumluluk almak.

Bu hedefin cesur göründüğünün farkında. Ancak hayatı boyunca duyduğu "yapamazsın" cümlesinin onu hiçbir zaman durdurmadığını söylüyor.

 Bugün 20 yaşındaki haline dönseydi kendisine tek bir tavsiye vereceğini anlatıyor:

"Daha az onay bekle, daha çok kendine güven."

Çünkü yıllar içinde öğrendi ki insanların, sistemlerin ya da çevrenin onayını beklemek çoğu zaman insanı yavaşlatıyor. Oysa bazen ilerlemek için ihtiyaç duyulan tek şey, kişinin kendisine verdiği izin.

Bugün Almanya'da yaşayan Kezban Taş'ın hikâyesi, yalnızca bireysel bir başarı hikâyesi değil. Aynı zamanda karşısına çıkan duvarlara rağmen yürümeye devam eden bir genç kadının hikâyesi.

Ve onun hayat mottosu, bu yolculuğu tek cümlede özetliyor:

"Duvarları yıkabilirsin. Çünkü duvarlar gerçektir, ama geçicidir. Sen ise kalıcısın."

Değerli hikayesini paylaşan sevgili Kezban Taş'a teşekkür ederiz.