Hayatımı ve Benliğimi Borçlu Olduğum Kadına, Anneme...

“Canım anneciğim; beni ve kararlarımı yargılamadığın, her koşulda bana destek olduğun için sonsuz teşekkürler. Anneler Günün kutlu olsun bir tanem.”

Berfu İdil Korkmaz

Değerli annelerimizden Seçil Uysun’un hikayesini anlatan kızı Berfu İdil Korkmaz’a teşekkür ederiz.

Kadınların hikayelerini paylaşan, "Deneyim paylaşınca güzeldir." inancıyla çalışan BinYaprak ailesi olarak, 29 Ekim'de BinYaprak Hikaye Hasadı Hareketini başlattık. Cumhuriyetimizin 2. yüzyılına kadınların hikayelerini hediye etmek için çıktığımız Hikaye Hasadına, sevgili kız kardeşlerimizin hikayelerini yayınlayarak devam ediyoruz. Ülkemizin her köşesinde anlatacak çok şeyi olan güçlü ve başarılı kadınlarımız var; bu yazıda olduğu gibi, kız kardeşlerimizin hayat hikayelerini, deneyimlerini, bilgeliğini, ilhamını ve hayat enerjisini dijitale taşıyıp, sözleri ve yaşadıklarıyla bıraktığı izlerini binlerle paylaşmak istiyoruz. 

Benim annem çocuk ruhludur; yeri geldiğinde olgun olmayı bilse de benimleyken hep rahattır. Bana olan güvenini her zaman dile getirir. Aldığım her kararda beni destekler ve hep yanımdadır. Hep güler ve güldürür; ruhu hep temizdir.

Orta halli bir ailede, iki kardeşiyle birlikte hem mutlu hem de sancılı zamanlar geçirmişler. Annem o yaşlardan itibaren cildinde yaşadığı bir rahatsızlık nedeniyle sürekli hastanede tedavi altındaymış. Bu hastalık onu otuzlu yaşlarına kadar rahat bırakmamış. Halen bundan muzdarip olsa da artık her şey kontrol altında.

Benim annem çok sevmiş; beni ve ailemizi. Çok şeyle başa çıkmış ve ailemize hep inanmış. Bir kadın olmayı, her şeye göğüs germenin getirdiği o yorgunluğu hep taşımak zorunda kalmış. En nihayetinde özgür olmayı seçtiğinde hayat onun için yeniden başlamış.

Evliliğinden kaynaklı devam edemediği eğitimine tekrardan başlamış. Muhasebe konusunda kendini geliştirmiş ve olması gereken yere, gerektiğinden biraz daha geç olsa da varmış. Kendisi ve benim için yarattığı bu hayatta bir kere bile yorulduğunu ve sıkıldığını dile getirmemiş. Benim annem, kendini baştan yaratabilecek kadar güçlü bir kadın olmuş.

Canım annem bu kasımda 44 yaşında olacak. Onunla büyümek bu hayatta en sevdiğim şeylerden biri. Aramızdaki denge ve bağı, birbirimize duyduğumuz sevginin dışında saygıya da borçlu olduğumuzu düşünüyorum. İkimiz de duygularımız ve isteklerimiz konusunda hep özgür ve korkusuz davrandık. Bu kuralcı ve kısıtlayan düzeni hiçbir zaman benimsemedik. Hedefimize hep daha iyisini koyduk ve çok istedik. Kimi zaman isteklerimizi yerine getiremedik ama yine de hep birlikte olduk.

Ben ergenken birbirimiz hakkında karar vermek ve anlaşmak konusunda zorlanırdık. İki güçlü ve inatçı karakter olarak bu çok olağan bir durumdu. Nitekim işler değişti ve artık ikimiz de benliklerimize fazlasıyla saygı duyuyoruz.

Canım anneciğim; beni ve kararlarımı yargılamadığın, her koşulda bana destek olduğun için sonsuz teşekkürler.

Hayatımı ve benliğimi borçlu olduğum kadına, anneme...

Anneler Günün kutlu olsun bir tanem.