1) Kitabınızın adı olan "Benden Bana Ne" cümlesi sizin için hangi kırılma anından doğdu?

Düşününce "senden bana ne?" veya "benden sana ne?" cümlelerini epeyce kullandığımıfark ettim. Bunda bir sorun yoktu elbette. Fakat asıl soru "Benden Bana Ne?" dediğimde ortaya çıkıyordu. Bir insanın kendisini yok sayması acı veren bir şeydi. Herkese yetişmeye çalışırken insan kendine geç kalıyordu. Bu yüzden bu sözcükleri tekrar etmemek adına kitabıma bu adı vermeyi uygun gördüm. Ben önemliyim ve benim burada oluşum kayda değer. Sadece Varlığın ve ateşin gölgesi olmadığını bilenim. Ben varım ve var olmaya devam edeceğim. Bu kibir ve egodan öte olan bir varlığımın açığa çıkışıdır tabii ki.

2) Kitabın girişindeki "Ne olmadığını fark ettiğinde kim olduğunu hatırlarsın." düşüncesi çok çarpıcı. Siz kendi hayatınızda "ben bu değilmişim" dediğiniz en önemli fark edişi ne zaman yaşadınız?

Hayatımın belli evrelerinden geçerken onay almak ihtiyacımı fark ettim. Yok sayılmak egomu ortaya çıkarırken kendimi de göstermeye çalışıyordum. Kendime önem verirken insanların da beni önemsemesini bekliyordum. Başkaları, el alem önemliydi bir dönem. Sonra galaksiyi ve dünyamızı gösteren haritalara denk geldim. Dünyada yaşayan 8 milyar insanın varlığını düşündüm. Ne kadar da ufak, önemsizmişim onu gördüm. Aslında bir hiç olduğumu idrak ettim. Teslimiyet yolunda ilerlerken burada olmamın bir anlamı olması gerektiğine de kanaat getirdim. Yani hem önemli hem de önemsizdim. Bu bana egomdan uzak bir varlık göstermem gerektiğine işaret etti. Kendimi bir şey sanmakla hiçbirşey olmadığını anlamak arasındaki git gelleri gösterdi. Ben hem her şeydim hemde hiçbir şey!