Babamın İkinci Şansı: Dirençlilik ve Şükran Dersleri

"Bu sene Babalar Günü için ben farklı bir duygusal ağırlık taşıyorum. Babam, Necati Özdemir, bu yıl başında hayatının en büyük hediyesini aldı: çift akciğer nakli yoluyla hayata ikinci bir şans.

Ama onun hikâyesi—ve benim için ne anlama geldiği—o hastane odasından çok daha önce başladı."

Değerli babalarımızdan Necati Özdemir'in hikayesini anlatan kızı sevgili Arzu Özdemir'e teşekkür ederiz.

Hayatın içinden hikayeleri paylaşan, 'Deneyim paylaşınca güzeldir.' inancıyla çalışan BinYaprak ailesi olarak, 29 Ekim'de başlattığımız Hikaye Hasadı Hareketine, bu kez hayatımıza emek ve sevgiyle dokunan babalarımızın hikayeleriyle devam ediyoruz. Cumhuriyetimizin 2. yüzyılına bu toprakların babalarının hikayelerini de hediye etmek için çıktığımız bu yolda; ülkemizin her köşesinde anlatacak çok şeyi olan fedakar, güçlü ve ilham veren babalarımız var. Bu yazıda olduğu gibi, babalarımızın hayat hikayelerini, deneyimlerini, bilgeliğini ve hayat enerjisini dijitale taşıyıp; sözleri ve yaşadıklarıyla bıraktıkları izleri binlerle paylaşmak istiyoruz.

Yaklaşık kırk yıl önce babam Amerika'ya hiçbir şeyle başladı; sadece bir vizyon, yıkılmaz bir çalışma azmi ve bir şeyler inşa edebileceğine olan sarsılmaz inancı vardı. Kimsenin iznini beklemedi. Kendi işini sıfırdan kurdu ve bunu yaparken, ben kim olacağımın şablonunu oluşturdu.

Onu izlerken büyümek, bana başarının hilelere veya şansa bağlı olmadığını öğretti. Her gün dürüstlükle ortaya çıkıp insanları yanında götürmek, kendinden vermeye istekli olmadığın bir şeyi hiç kimseye istememek—işte bu. Bu dersler her şeyi şekillendirdi: kurumsal Amerika'da kariyer seçimim, önceden belirlenmiş bir yol takip etmek yerine kendi yolumu inşa etme kararım, gerçek sonuçların temelini insan bağlantısı olarak belirleme taahhüdüm.

Bana öğretti ki, birinci nesil olmak, bir güvence ağının olmadığı anlamına gelir—ve bu aslında senin en büyük gücündür. Girişimci olmayı, uyum sağlamayı, dirençli olmayı öğrenirsin. Ağını sana nasıl kurtarabilireceğini görürsün, ama daha da önemlisi, samimi önemle kurduğun ilişkiler seni neyin ayakta tuttuğunu anlarsın.

Bu Baba Günü farklı çünkü sadece babamın kim olduğunu kutlamıyorum—onun burada olmasını kutluyorum. Akciğer fibrozisine karşı savaştıktan sonra, belirsizlik ve korkunun ortasında, transplantı atlattı ve diğer tarafa çıktı. Onun iyileşmesini izlemek, hayatımın en derin ilham kaynağı oldu. Bana dirençlilik sadece profesyonel bir nitelik değil, var olmanın bir yoludur diye hatırlattı.

Babacığım: Sen sadece bir iş kurmadın. Girdiği her odaya, verdiği her karara, kaldırdığı her insana senin değerlerini taşıyan bir kız insan yetiştirdin. Bana amaç ile çalışmanın, dürüstlükle liderlik yapmanın ve bir sonraki bölümün her zaman mümkün olduğuna inanmayı bırakmayan bir şey olduğunu gösterdin.

İkinci şansın için teşekkür ederim. Savaş vermesi için teşekkür ederim. Ve beni kim yaptığın için teşekkür ederim.

Mutlu Baba Günü, Baba.